Cultuur in Duitsland: Curryworst!

Toen mijn broer half jaren 70 als vrijwilliger bij de luchtmacht in Duitsland werd gestationeerd, ging ik regelmatig naar hem toe. Soms nam hij mij mee na een bezoek aan ons huis als hij met verlof was of ik ging met de trein. Voor een 14 jarige beste wel een belevenis, met de trein naar Duitsland.

Curryworst zonder houten prikkertje

Mijn broer, nu een overtuigd vegetariër, had zo een Renault 4 de eerste keer dat ik mee mocht. Hij was toen ergens aan de rand van het Teutoburgerwald in het plaatsje Borgholzhausen gestationeerd en woonde in een dorp Werther(niet van de snoepjes. Er zijn meer plaatsten die zo heten) achter en bakkerij op kamers. “Als we dan in de buurt van huis zijn is daar een Imbiss(snackbar) en dan eten we een curryworst”, zei mijn broer terwijl hij mij aankeek. Wist ik veel wat curryworst was? In Nederland hadden we net ontdekt dat friet met mayo en satésaus eigenlijk nog lekkerder was dan friet met piccalilly. We aten nog niet al te kruidig in een land waar het mediterrane voedsel  de Hollandse pot nog niet van zijn avondmaaltijdtroon had gestoten.

Toen we eindelijk, een rit Amsterdam Werther duurde nog 3,5 uur, aangekomen waren reedt mijn broer naar de eerste de beste imbiss en bestelde 2 curryworsten. Je kreeg een in plakjes gesneden braadworst met saus die leek op ketchup, maar veel pittiger was op een kartonnen ovaaltje met een houten prikkertje. Het smaakte heerlijk en ik had in mijn leven nog nooit zoiets lekkers geproefd. Daarna, telkens als ik naar Duitsland ging, moest ik natuurlijk curryworst. Tegenwoordig heb ik een wat verfijnder smaak ontwikkeld.

Tot voor enkele jaren geleden had ik mij niet gerealiseerd dat deze lekkernij onderdeel van de Duitse cultuur was gaan uitmaken. Kortom de curryworst is zo Duits als het maar zijn kan en er is nu zelfs ook een museum van in Berlijn. Als je weer eens in Duitsland bent moet je hem beslist eens proberen, want een echte goeie Duitse curryworst is onvergelijkbaar lekker.

René

Zet je hem er op?