Toen ik twintig jaar geleden in de nacht van 8 op 9 november wakker werd(misschien vanwege mijn verjaardag op die bewuste 9e november) zag ik op de televisie allemaal vrolijke mensen die naar West-Duitsland trokken in hun Trabantjes. In de loop van de ochtend koelde inmiddels ex-oost-Duitsers hun woede op die vermaledijde Berlijnse muur.
Met pikhouwelen stonden mensen te hakken in de muur om dat ding figuurlijk te vernietigen. Er stonden ook mensen op de muur met hamers en houwelen te hakken in de beroemde rol, de ronding bovenaan de muur. Ik dacht dit gedeelte ook gewoon beton was, maar naar nu blijkt zat daar asbest in om de grip te verminderen voor mensen die over die muur wilden klimmen als ze al levend door de andere versperringen heen zouden komen.
In 89 wisten wij natuurlijk al lang wat asbest kan doen met mensen als er tenminste in gezaagd of geboord word. Ik ben wel benieuwd of mensen die daarin hun weg naar de vriheid hebben staan hakken door die asbest stofdeeltjes te lijden hebben(gehad). Het zou wel wrang zijn dat juist door jezelf te bevrijden van een juk en het omgooien van die muur je voortijdig komt te overlijden.
René
[lees ook]
Zet je hem er op?
Van harte proficiat Rene! Want als er niet iets is veranderd ben je nu, 20 jaar na dato, nog steeds jarig vandaag. IK moet zeggen dat je wel erg diepzinnige gedachten hebt over die muur. Wat dacht je van de luchtverontreiniging in de DDR in de jaren voor de Wende? Alles was bruinkool, vies goor, tweetakt, rook, teer of wat ook daar…..