Nee, het wilde weer eens niet lukken. Ik heb het dan over de slaap vatten. Het is bij mij iets medisch waar ik zo af en toe regelmatig last van heb. Ik kan dan ook niet gewoon in bed liggen, want daar is het lichaam te onrustig voor. Omdat mijn huisgenoten, behalve de Labradors, de volgende dag wel vroeg op moeten om naar school en werk te gaan, ga ik maar op de bank liggen en hopen dat het lichaam even zich niet laat gelden.
Behalve last van pijn begint het in je hoofd natuurlijk ook aan de gang te gaan, want als iets goed is om je gedachten even te laten gaan, dan is het wel een huiskamer in nachttoestand. Zo bleef ik maar denken aan die gezellige zaterdagavond in het gemeenschapsgebouw, ‘Herrijst’, in ons dorp waar de Wasschappelse Toneelploeg een avondvullend programma verzorgde met toneel en cabaret/conference. Het stuk dat men speelde was een klucht in de beste tradities, vier deuren op een podium in een huiskamerzetting en vooral de nodige traditionele misverstanden die zo kenmerkend zijn voor een klucht.
Voor de conference was de huiskamerzetting veranderd in een kroeg zoals je ze bij ons op het dorp nog tegenkomt en waar iedereen even een verhaal komt vertellen of onder het genot van een borrel de laatste roddels en actualiteiten met elkaar doorneemt. Uiteraard was alles in het Westkapels gesproken dus moesten de oortjes van ondergetekende en echtgenote soms even extra op scherp staan, maar doorgaans was het goed te doen.
Er was ook nog een gezellig samenzijn na de voorstelling onder het genot van een drankje. Daar konden de contacten weer even worden aangescherpt. Kortom het was verschrikkelijk gezellig zo een zaterdagavond in november op ons dorp. De complimenten gaan natuurlijk uit naar de medewerkers van de toneelploeg, want die waren de initiators van het geheel.
René
[lees ook]
Zet je hem er op?
Laatste reacties