Amsterdam verdeeld door hobbyisten.

Toen ik in 1960 in Amsterdam werd geboren bestonden er geen stadsdeelraden. Alles werd vanuit het Stadhuis geregeld. Het was toen nog op de Oudezijds Voorburgwal gevestigd. Het ging goed in ieder geval ik had niet de indruk dat het slechter ging met het bestuur van de stad dan nu.

foto: Photodam.com

Nieuwe inzichten en decentralisatie van het stadsbestuur zorgde eind jaren 70 dat er een begin werd gemaakt tot het komen van deelraden. Omdat men toen dacht dat zaken dan beter te regelen waren. In zekere zin is dat ook zo, maar de grootste fout die men maakte was dat die deelraden een opzichzelfstaande bestuurlijke status zouden krijgen. Dat kwam de politiek natuurlijk fantastisch uit want zo kon die nog meer vingers in de samenlevingspap houden. Uiteraard ging het onder het mom van het feit dat die bestuurders dan dichter bij de samenleving in de buurt konden staan. Volgens mij had dat heel goed gekund zonder die deelraden een bestuurlijke status te geven en die stadsdeelkantoren gewoon tot servicepunten voor de bewoners te maken. Nu zit er weer eens stroperige bestuurslaag tussen die  de boel alleen maar stagneert en die nergens voor nodig is.

Zo een laag wekt alleen maar bureaucratie in de hand en heeft geen enkel nut om mensen in zo een stadsdeel verder te helpen. Het is wel een heerlijk speelvijver voor typetjes die in navolging van hun grote broers in Den Haag en de Provincie besturen baasje kunnen spelen voor een vergoeding die de burger mag ophoesten. Feit is wel dat op stadsdeelbestuurnivea achterlijke besluiten door hobbyisten worden genomen waar burgers nu verbaasd hun wenkbrauwen voor optrekken.

Kijk maar eens naar die 12 crimineeltjes die gezellie op kosten van de gemeenschap naar New York mogen om knoopjes te leren leggen. Het moet echt niet gekker worden. Met dank aan de bestuurders van stadsdeel “De Baarsjes” die deze verspilling van centen mogelijk hebben gemaakt.

René

[lees ook]

Zet je hem er op?