In de nacht van zaterdag op zondag schrok ik om en uur of drie wakker en bleef dat ook. Nu wil het geval dat naast mijn bed, nog door de verhuizingsperikelen, een tas staat met mijn videocamera. Ineens schrok ik mij rot. Dat ding werkt nog met bandjes. De ervaringen in het verleden leerde mij dat bandjes de eigenschap hebben te gaan ‘plakken’ als ze lang niet worden gedraaid. In die tas zaten een stuk of vijf bandjes met waardevolle beelden uit de jaren 90 en begin 2000.
Meteen was het gedaan met mijn nachtrust want er maakte zich een gedachte van mij meester dat als ik die bandjes niet snel naar een ander opslag medium zou transformeren, ik alles kwijt zou zijn. De vierde verjaardag van mijn zoon, Sinterklaasfeest uit die tijd en andere beelden waarop de inmiddels overleden (schoonmoeders) op stonden. De onrust raakte ik niet kwijt. Nu is het zo dat ik die camera alleen maar op een oude desktopcomputer kon aansluiten omdat ik op mijn laptop geen firewire-aansluiting heb. Maar ja die desktopcomputer stond zo opgeborgen dat ik die midden in de nacht nooit kon pakken zonder het hele huis wakker te maken. Ik wist ook niet of die oude ‘ratelbak’ het nog zou doen.
Toen inmiddels iedereen wakker was, was het eerste dat ik deed de boel neerzetten op de eettafel en de camera aansluiten. Gelukkig deed alles het nog en kon het digitaliseren van veel mooie beelden uit onze herinnering beginnen. Het waren wat ‘angstige’ uurtjes want ik kon niet inschatten hoe lang dit goed zou blijven gaan. Gelukkig was mijn angst ongegrond en bleef de desktop het doen. Toen de laatste beelden op de harde schijf stonden trok ik per ongeluk de stekker van de draaiende computer uit het stopcontact. Dat gebeurde mij vroeger wel vaker en was nooit een probleem, maar toen ik de boel weer wilde opstarten was het mis. De desktopcomputer deed het niet meer. Hij bleef zichzelf opstarten. Ik besloot de desktopcomputer te ontmatelen, want de errocode op een blauw scherm was definitief.
Hier in huis heerste vreugde omdat de beelden gelukkig waren gered. Ook was er verbazing, dat die computer juist na het overzetten van die beelden de geest gaf. Gelukkig had ik die beelden op een externe harde schijf gezet, dus was er geen probleem. Blijft het toch vreemd dat juist nu die computer de geest gaf. Misschien heeft het zo moeten zijn en heeft het lot bepaald dat ik een onrustige nacht had en gefixeerd raakte op die tas met waardevolle beelden. Wij geloven niet zo in bovennatuurlijk dingen, maar dit geeft je wel te denken.
René
[lees ook]
Zet je hem er op?
Laatste reacties