Eensgezindheid brengt ons verder.

Als je ziet wat voor eensgezindheid voetbal in Zuid-Afrika zich van Nederlanders meester maakt dan ben je toch verbaasd waarom dit op andere momenten niet lukt. Ik heb wel eens vaker gesteld, en ben zeker niet de enige, dat wij Nederlanders als we die zelfde eensgezindheid ten toon zouden spreiden op andere momenten in onze samenleving wij als volk veel meer te zeggen zouden hebben als eens in de vier jaar naar een stembus gaan.

Wij zouden veel meer invloed kunnen hebben op belangrijke beslissingen die in Den Haag door ‘onze’ regering worden genomen dan alleen maar even naar de stembus gaan. Natuurlijk is voor veel mensen het gevoel van meebeslissen tijdens de verkiezingen erg groot, maar gedurende de vier jaar dat er een regering zit kunnen er zoveel belangrijke zaken voorbij komen die tussentijdse consultatie van de bewoners van Nederland noodzakelijk maken. De politiek doet dit niet, want die huldigen het standpunt(op één of twee partijen na dan) dat zij op alles wat er in die vier jaar gebeurd mandaat hebben en alleen mogen beslissen. Dit is ten dele waar, maar als je de vaak heftige reacties van mensen in kranten en op internet leest, lijkt niets minder waar.

Helaas is het zo dat als er eens iets georganiseerd wordt om de regering, buiten de verkiezingen om, duidelijk te maken dat de burger het met bepaalde beslissingen niet is, men het laat afweten. Geen onderwerp zo belangrijk of wij vinden er van alles van, maar als het in plaats van woorden op daden aankomt, dan hebben wij allemaal ‘ legitieme’  redenen om niet te hoeven deelnemen aan acties. Wat dat betreft kunnen we van de Fransen wel iets leren. Dat is een strijdbaar volk en als die het ergens niet mee eens zijn dan gaat men massaal actie voeren om te zorgen dat de gekozen baasjes van het land tot inkeer komen en nieuwe ideeën presenteren en slechte ideeën afblazen.

Maar als oranje speelt, dan zijn wij één en kan daar niets of niemand iets veranderen. Nederland is van ons en wij steunen onze jongens tot het einde. We kennen het kunstje dus wel, maar als het toernooi weer voorbij is, dan zijn we alles weer vergeten. Als er dan een actie in Den Haag is tegen bijvoorbeeld het voorgenomen rookverbod, rekeningrijden en andere betutteling dan komt er bijna niemand opdagen, terwijl een groot deel van de mensen toch aangeeft daar tegen te zijn. Zo leggen wij ons lot eens in de vier jaar in handen van mensen die met hun beloftes aan ons gemaakt tijdens de verkiezingen aan de haal gaan en komt er een hele andere club van mensen aan de macht, dan dat wij hadden gedacht. We ondergaan het en daar blijft het bij om 2 jaar later bij weer een groot toernooi verbaasd te zijn hoe eensgezind Nederlanders kunnen zijn.

René

[lees ook]

Zet je hem er op?