In Groot-Brittannië(GB) is nogal wat commotie ontstaan om dat ouders van kinderen in de leeftijd van 5 en 8 jaar, hun kinderen 1 mijl naar school laten fietsen. De school(een Engelse privéschool) dreigt het stel nu aan te geven bij een overheidsdienst die waakt over het welzijn van kinderen in GB. De ouders zijn geschrokken van de dreigementen van de school. Als verklaring voor het naar school laten fietsen van hun kinderen geven zijn aan dat zij graag hun kinderen hetzelfde gevoel van vrijheid willen om zelf naar school te fietsen en op die manier zelfvertrouwen, onafhankelijkheid en verantwoordelijkheidsgevoel op te bouwen als zij zelf hebben gehad in die leeftijd.
De reacties van de lezers van het krantenartikel en de andere ouders op de school van de kinderen zeggen genoeg. Die verklaren het stel voor gek dat zij dit toestaan en wijzen de ouders op de gevaren die er voor de kinderen zijn. De meeste vinden de kinderen gewoon te jong om op de fiets naar school te gaan.
Ik moest, toen ik het artikel las, terugdenken aan de tijd dat wij in Almere woonden en nog geen kilometer van school. Eigenlijk was er geen echt gevaar. Het enige gevaar waren de ouders die hun kinderen met de auto naar school brachten en vervolgens hun auto’s midden op straat lieten staan om hun kind de school in te brengen. Voor de kinderen die naar school kwamen lopen, of fietsen zoals onze zoon leverde, dat pas echt gevaar op, want die raakten in dat drukke verkeer rond het schoolplein het overzicht kwijt.
Diverse acties van school om het rond de school veiliger te maken leverde niets op omdat ouders te beroerd waren hun auto’s wat verder weg te parkeren of hun kind op de fiets te brengen. Vooral ‘s ochtends was het gevaarlijk als gestreste ouders met een rotgang door de straten reden omdat ze anders te laat op hun werk in Amsterdam zouden komen door de files.
Op een achterbank kun je niet leren vertrouwen in het verkeer te krijgen en zelfvertrouwen en verantwoordelijkheid op te bouwen. Dat lukt namelijk niet op de achterbank van de auto van je Pa of ma.
René
[lees ook]

Tsja, vroeger liep of fietste ik ook gewoon naar school, en niemand had het ergens over. Wat een heerlijk ongecompliceerde tijd was dat toch!!!