In 1968 liepen de medewerksters van de Ford autofabriek in het Engelse Dagenham van het fabrieksterrein. De dames gingen in staking om een einde te maken aan de seksuele discriminatie en in strijd voor gelijke beloning zoals de mannelijke medewerkers bij de Engelse Ford fabrieken. Uiteindelijk werd het dispuut bijgelegd nadat er drie weken geen auto meer van de lopende band af was gekomen.
De minister van werk in 1968, Barbara Castle, bemiddelde en men kwam met de directie tot een overeenkomst dat de vrouwelijke werknemers in de fabrieken 92% van het loon van de mannelijke medewerkers zouden krijgen. Dit alles leidde er uiteindelijk toe dat in 1970 in Engeland de wet op gelijke betaling werd ingevoerd. De wet maakte dat het illegaal werd vrouwen minder te belonen in functies dan mannen.
Over deze belangwekkende gebeurtenis in de Engelse geschiedenis is nu een gedramatiseerde film gemaakt ‘Made in Dagenham’. Hoewel nog levende ex-medewerkersters vinden dat de makers van de film wel op sommige punten zijn ‘doorgeschoten’ in het dramatiseren zijn de kritieken toch goed. Zo zouden er in 1968 absoluut geen striptease-actie gevoerd worden op de fabrieksvloer iets wat in de film wel te zien is. Over het algemeen genomen is men van mening dat de film recht doet aan de situatie van toen. Of en wanneer de film in Nederland in de bioscopen te zien zal zijn is niet helemaal duidelijk, maar dan is op een later moment nog altijd de dvd. Voor de liefhebbers van de Engelse film is het in ieder geval een ‘must see’.
René


Hoe leuk bedacht het ook is, feit blijft dat die Britse Ford’s echt een hele slag minder goed in elkaar staken dan hun Duitse merkbroeders. Dgenham was meestal synoniem voor ellende en pech. Of dat nu kwam door de dames die staakten of de desinteresse van de hefren aan de band, geen idee. Het gematigde imago van Ford komt nog steeds uit die periode vandaan. Hoe zeer ik de Engelse Ford’s ook vaak leuk van model of ongtwerp vond….