Als feiten er niet meer toe doen.

Het dorp waar ik woon is afgelopen week in de media gekomen door een ‘zedenzaak’. Het was niets meer en niets minder, maar iedereen wist wat er aan de hand was en wie het was. De mensen in mijn dorp konden niets anders dan hun kinderen en die van anderen waarschuwen voor de ontuchtpleger. Er waren geen aangiftes, dus konden de mensen niet anders doen dan waarschuwen. Zonder aangifte geen zaak.

Ook de kinderen waarschuwden elkaar. Mijn zoon zat twee dagen op de openbare school en werd toen door zijn mede-klasgenootjes gewaarschuwd voor die ‘vieze man’. We reden daags na die waarschuwing in de auto door het dorp en toen wist mijn zoon precies aan te wijzen waar hij niet moest zijn. De man was al eens eerder opgepakt, werd behandeld en weer heengezonden, maar verviel toch weer in zijn oude gedrag. Nu er eindelijk aangifte werd gedaan, september vorig jaar, werd de man weer opgepakt, vastgezet en kreeg voorafgaand aan zijn straf een retourtje Pieter Baan Centrum. Wij, in het dorp, waren in september al op de hoogte van de gang van zaken, zijn arrestatie. De landelijke media niet. Die doken op het verhaal nadat de man had bekend meer dan 100 jongens te hebben misbruikt.

De landelijke media kwam op dit onderwerp door een persbericht van de zogenaamde ‘driehoek’ Politie, Openbaar Ministerie en de gemeente Veere(waar Westkapelle ondervalt sinds 1997). In dat persbericht stond niets over de 100-tal, maar toen een persvoorlichter van het OM dit getal noemde in een interview met Omroep Zeeland, brak de hel los. De landelijke media trokken massaal naar het, zoals mens durfde te stellen, ‘verdorven’ Westkapelle om verslag te doen van wat zich hier had afgespeeld.

Uiteraard was die media verschrikkelijk vooringenomen, zo bleek uit de verslaggeving, want weer was er in een gesloten kerkdorp in de Bible belt een zedenschandaal. Er was geen houden meer aan, in de reacties van de lezers van kranten en websites wist ineens ieder wel hoe het zat. In de reacties vonden mensen gelijkgestemden en het balletje rolde verder. De details van die reacties kunt u zelf op het internet lezen. Ik vond ze nogal lachwekkend en vooral niet ter zake doende. Ja er was een zedenzaak, ja er waren slachtoffers en ja Westkapelle wist ervan. Maar nee, Westkapelle is geen gesloten gemeenschap en nee Westkapelle is geen streng gelovig dorp. Maar dat wilde niemand in de media meer horen, want vooroordelen moeten worden bevestigd en dan doen feiten er niet toe.

De feiten over de zedenzaak staan hierboven en de feiten over Westkapelle zijn dat wij als gezin uit Amsterdam het hier prima naar ons zin hebben. Wij nooit iets hebben gemerkt dat we er niet bij horen, dat wij ons dus niet buitengesloten voelen. Uitzonderingen daar gelaten maar de mensen van Westkapelle zijn hartelijk, toeschietelijk en soms spontaan. Ik heb altijd geleerd dat je krijgt wat je geeft en als je  iets geeft dan geeft een Westkappelaar het terug. Natuurlijk heeft het dorp zijn gewoontes en zijn eigenheid, maar dat hebben mensen uit bepaalde Amsterdamse wijken ook, maar ook daar geldt als je er niet inpast dan voel je jezelf niet thuis, maar dat ligt niet alleen aan de mensen.

René

Zet je hem er op?